خلوتی با غبار همدانی
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگار من ز شبستان به در نمی‌آیدزمان گل مگر آخر به سر نمی‌آید
۲
بهار می‌گذرد ساقیا تعلل چیستمگر خزان دو سه روز دگر نمی‌آید
۳
چه شد که لاف کلیمی نمی‌زند بلبلز شاخ گل مگر آتش به در نمی‌آید
۴
گذشت عمر عزیزی که بود دولت وصلولی زمان جدایی به سر نمی‌آید
صفحهٔ ۱ از ۳