خلوتی با شمس مغربی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز روی ذات بر افکن نقاب اسما رانهان به اسم مکن چهرۀ مسمّا را
۲
نقاب بر فکن از روی و عزم صحرا کنز کنج خلوت وحدت دمی تماشا را
۳
اگر چه پرتو انوار ذات محو کندچو این نقاب بر افتد جمیع اشیا را
۴
اگر چه ما و منی نیز جز توئیتو نیست زماو من بِسِتان یک زمان من و ما را
صفحهٔ ۱ از ۳