خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خبر ما که برد باز بدان لعبت مستکاندران حقه که سرّیکه نهفتیم شکست
۲
که بمژگان سپرد غمزه و گهگاه بزلفسر سربسته ما بین که رود دست بدست
۳
قاتلم زحمت یک تیرنگه بیش ندادترک بیمار کمانکش نگر و قوت شست
۴
ساقیا پر شده پیمانه ام از درد خمارباده گر صاف و اگر در دیده هرچه که هست
صفحهٔ ۱ از ۲