خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگو جان بی سبب بر گردن از مویت رسن دارددلی گم کرده امیدی بر آن چاه ذقن دارد
۲
سرآمد عمر دل در چین زلفش همچنان باقیغریب آری بشهری گر رود دل در وطن دارد
۳
یمین الله بر این گر تن دهد پیراهن نازشتوان گفتن که صد یوسف درون پیرهن دارد
۴
گر از من سرگران دارد نگار گلرخم شایدز سوی زلف پرچین نسبتی با نسترن دارد
صفحهٔ ۱ از ۳