خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترک چشمت چو کمین از پی نخجیر کندشیوۀ هر نگهش کار دو صد تیر کند
۲
دل سودازده را چاره ز زنجیر گذشتتا دگر حلقۀ زلف تو چه تدبیر کند
۳
پرده بردار که از شعشعۀ طلعت توکس برویت نتواند نظری سیر کند
۴
آنچه شیران قوی پنجه به نخجیر نکردآهو وش چشمِ خطاکارِ تو ، با شیر کند
صفحهٔ ۱ از ۲