خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیل خیال تست که بر چشم ما رودیا تخت جم که بر سر مور از هوا رود
۲
یغمای دین و دل گذرد ایدل فکارسر بر مکن ز دیده که در زیر پا رود
۳
رفتی و سیل اشک جگرگون ز سرگذشتبعد از تو بر سر دل ما تاچها رود
۴
چونست دل شکسته و در سر هوای زلفاز سر اگر بشیشه شکستن بلا رود
صفحهٔ ۱ از ۴