خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهل آن روی که از پرده پدیدار آیدترسم از چشم بد خلق به آزار آید
۲
دام بر چین که دگر نیست دلی در همه شهرکه نه بر حلقۀ زلف تو گرفتار آید
۳
ز برِ خویش مَرانم که مگس از سرِ قندنرود، ور برود نیز دگربار آید
۴
قامتت کرد قیامی و قیامت برخواستچه شود، آه ندانم که به رفتار آید
صفحهٔ ۱ از ۲