خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بسته نقش چهرهٔ دلدار خویش رادارد دیار صورت دیار خویش را
۲
هم تیره طبع خاکی و هم نور نور پاکبنگر ز خویش نور خود و نار خویش را
۳
پیمان همی شکستی و بیگانه خوشدیز اغیار فرق می نکنی یار خویش را
۴
بر خویش بود عاشقو آیینه خانه ساختتا بنگرد در آینه دیدار خویش را
صفحهٔ ۱ از ۳