خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دمی نه کار زوی مرگ بر زبانم نیستچرا که طاقت بیداد آسمانم نیست
۲
بزیر تیغ تو من پر زدن هوس دارمهوای بال فشانی ببوستانم نیست
۳
خوشم که نیست مراروزن از قفس سوی باغکه تاب دیدن گلچین و باغبانم نیست
۴
میان آتش و آبم ز دیده و دل خویششبی که جای بر آن خاک آستانم نیست
صفحهٔ ۱ از ۲