خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ز محنت شده خون جام می ناب کجاستجان شد از دست برون نغمه مضراب کجاست
۲
سوزد از آتش عشق تو دلم شمع صفتنی چگویم که چو شمعم بدرون آب کجاست
۳
خواهمت شرح دهم شمهٔ از خون جگرلیک با آن همه آهن دلیت تاب کجاست
۴
گفته بودم که خیال تو به بینم در خوابشب ز سودای سر زلف توام خواب کجاست
صفحهٔ ۱ از ۳