خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باغ و گل و مل همه مهیاستهنگام تفرج و تماشاست
۲
بخرام برون که بهر تعظیمعمری است بباغ سرو برپاست
۳
نرگس همه روز چشم بر راهسنبل همه عمر در تمناست
۴
تا پات مباد رنجه گرددبرروی زمین ز سبزه دیباست
صفحهٔ ۱ از ۲