خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز یار بیوفای ما سر یاریش نیستذرهٔ آن ماه مهر آسا وفادریش نیست
۲
بخت من درخواب گویاروی زیبای تو دیدزانکه عمری شدکه درخوابست و بیداریش نیست
۳
مردآیادر قفس یا با خیالت خوگرفتمرغ دل کو مدتی شد ناله و زاریش نیست
۴
ما و دل بودیم کو اندیشهٔ ما داشتیلیک صدفریاد کآن هم تاب غمخواریش نیست
صفحهٔ ۱ از ۲