خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنشوخ که با ما بسر کینه وری بوداستاد فلک در فن بیدادگردی بود
۲
کز نوخطش انگیخت بسی فتنه به عالمنبود عجبی آفت دور قمری بود
۳
گفتی که بود سر و سهی چون قد دلبربر سر و کجا دستهٔ گلبرگ طری بود
۴
دارد به لبش نسبتی از لعل کی او رااعجاز مسیحی و کلام شکری بود
صفحهٔ ۱ از ۳