خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر راندیم ز بزم و شدی همنشین غیربر من گذشت لیک طریق وفا نبود
۲
گلچین بباغ اندر و بلبل برون درخود رسم تازه ایست نخست این بنا نبود
۳
ما آشیان بگوشهٔ بامت گرفتهایمرحمی که ظلم صید حرم را روا نبود
۴
کی یار هست چون من رند گدای رادر درگهی که راه نسیم صبا نبود
صفحهٔ ۱ از ۲