خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به عاشقان خود بنما جمال عالم آرا راکه دل پر خون شد از شوق تو مشتاقان شیدا را
۲
توهم ای عقل نامحرم برون شو از سرای دلکه از بهر خیال دوست خالی می کنم جا را
۳
بیا جانا اگر خواهی تماشای لب آبینشین بر گوشۀ چشم و ببین این موج دریا را
۴
فضای دلگشا دادند از فیض رخت لیکننشین بر دیده گه گاه و ببین سرچشمه ما را
صفحهٔ ۱ از ۲