خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر لحظه سیل دیده به خون می‌کشد مراسودای گیسویت به جنون می‌کشد مرا
۲
گر به وعده‌های دل خلافت کشد رواستسوی سراب سوز درون می‌کشد مرا
۳
تا عشق در درون دل من قرار یافتاز کارگاه عقل برون می‌کشد مرا
۴
من از کمند زلف تو‌ام بر حذر روانچشمت به ساحری و فسون می‌کشد مرا
صفحهٔ ۱ از ۲