خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل پر از افغان و ظاهر خالی از جوشیم مااز سخن لبریز و از گفتار خاموشیم ما
۲
تا به بر گیریم هر دم تیر تقدیر تو راجمله اعضا چون کمان پیوسته آغوشیم ما
۳
چون تن آیینه پنهان در لباس جوهریمگرچه در ظاهر ز عریانی نمد پوشیم ما
۴
حرف بسیار است اما رخصت گفتار نیستبر سر چندین هزار اسرار سر پوشیم ما
صفحهٔ ۱ از ۲