خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو عکس خویش نمودار می‌کند مهتابپیاله را گل بی‌خار می‌کند مهتاب
۲
به جای بادهٔ گلگون در این بهشت آبادگلاب در قدح یار می‌کند مهتاب
۳
ز عکس مهر جمال تو شد دلم روشنعلاج آینهٔ تار می‌کند مهتاب
۴
بگیر دامن لیلی که صبح روشن شدبه ناقه محمل خود بار می‌کند مهتاب
صفحهٔ ۱ از ۲