خلوتی با غروی اصفهانی
شمارهٔ ۱ - فی رجوع الحرم الی المدینه الطیبه
تتمة
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسوی وطن باز گشتند یارانخروشان چه رعد، اشکباران چه باران
۲
چه لاله فروزان و چون شمع سوزانز داغ غم و دوری گلعذاران
۳
چمن شد پر از قمری شورش انگیزبر آمد ز گلشن نوای هزاران
۴
نوای حجازی ز هر سو بپا شدز شور عراقیّ آن سوگواران
صفحهٔ ۱ از ۵