خلوتی با ایرج میرزا
شمارهٔ ۱۲
غزلها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیرم و آرزویِ وصلِ جوانان دارمخانه ویران بوَد و حسرتِ مهمان دارم
۲
عشق باقی به سر و مویِ سر از غصّه سپیدزیرِ خاکسترِ خود آتشِ پنهان دارم
۳
کاش قیدِ پسران خواستمی پیش از وقتمن که اصرار به آزادیِ نسوان دارم
۴
آفتِ جان کسان عشق بود یا پیریچه کنم من که هم این دارم و هم آن دارم
صفحهٔ ۱ از ۳