خلوتی با ایرج میرزا
شمارهٔ ۱۷ - شکوۀ شاگرد
مثنویها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنین می گفت شاگردی به مَکتَبکه این مکتب چه تاریکست یارب
۲
نباشد جز همان تاریک دیوارهمان لوحِ سیاهِ تیره و تار
۳
همان درس و همان بحث مُبَیَّنهمان تکلیف و آن جای مُعَیَّن
۴
همیشه این کتاب و این قلمدانهمین دفتر که در پیشَست و دیوان
صفحهٔ ۱ از ۳