خلوتی با عارف قزوینی
شمارهٔ ۲۸
غزلها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آورد بوی زلف توام باد زنده بادز آشفتگی نمود مرا شاد زنده باد
۲
جست ارچه در وصال تو خسرو حیات خویشمرد ارچه در فراق تو فرهاد زنده باد
۳
هرگز نمیرد آن پدری کو تو پروریدوان مادری که چون تو پسر زاد زنده باد
۴
دلخوش نیم ز خضر که خورد آب زندگیآن کو به خضر آب بقا داد زنده باد
صفحهٔ ۱ از ۲