خلوتی با عارف قزوینی
شمارهٔ ۴۸ - تمدن بی تربیت نسوان سفر نیمه راه!
غزل‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بِفِکَن نقاب و بگذار در اشتباه مانَدتو بر آن کسی که می‌گفت رُخَت به ماه مانَد
۲
بِدَر این حجاب و آخر بِدَر آزِ ابر چون خورکه تَمَدُّن ار نیایی تو به نیم راه ماند
۳
تو از این لباس خواری شوی عاری و برآریبدر همچه گل سر از تربتم ار گیاه ماند
۴
دلِ آنکه روت با واسطهٔ حجاب خواهدتو مگوی دل که آن دل به جوال کاه ماند
صفحهٔ ۱ از ۳