خلوتی با عارف قزوینی
شمارهٔ ۴۹ - خوش آن زمان
غزل‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آن زمان که دلم پای‌بند یاری بودبه کوی باده‌فروشانم اعتباری بود
۲
بیار باده که از عهد جم همین مانده استبه یادگار، چه خوش عهد و روزگاری بود
۳
به اقتدار چه نازی که روزی ایران رامزیت و شرف و فخر و اعتباری بود
۴
چو کاوه وقتی سردار نامداری داشتدر این دیار چو سیروس شهریاری بود
صفحهٔ ۱ از ۳