خلوتی با خواجه عبدالله انصاری
بخش ۹ - فی مناجاته
طبقات الصوفیه - امالی پیر هرات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوستی نگذشت جز دوست و دیگر همه آوار٭
۲
ذاکر و مذکور یکی، ورسم ذکر ازو یادگار.
۳
الهی! فریاد از یاد مداره و دیدار بهنگام ٭ و آشنائی بنشان و دوستی بی‌پیغام. و از یاد پیش از محبت والهی آمیختن دریاد.
۴
الهی! چه یاد کنم کی همه یارم ٭ من خرمن نشان خود فراباد نهادم بهانه، من بهانه چون شویم ٭ و کی گفت علتست چون گویم؟ چه سود از علو کوشش و پاداش ٭ که مولی فرا بودنی گفت که باش.
صفحهٔ ۱ از ۳