خلوتی با کلیم
غزل شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اشک کواکب نگر چرخ غم اندود راگریه فراوان بود خانهٔ پر دود را
۲
صبر گوارا کند هرچه ترا ناخوش استساعتی از کف بنه آب گل آلود را
۳
بی‌نمکی‌های دهر کار به جائی رساندکاختر طالع کنم داغ نمک‌سود را
۴
دور جمال تو شد، گوش به نظاره یافتمشکل اگر بشنود نغمهٔ داوود را
صفحهٔ ۱ از ۲