خلوتی با امیر شاهی
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجایی ای ز رویت لاله را ناببهار خرمی بگذشت، دریاب
۲
لبت با آن دو زلف و رخ چه نیکوستخوش آید باده در شبهای مهتاب
۳
دلا احرام آن در بسته ای، چیست؟قدم ننهاده فکری کن در این باب
۴
بصد چندان لطافت، چشمه خضرنیارد ریختن بر دست او آب
صفحهٔ ۱ از ۲