خلوتی با خالد نقشبندی
غزل شماره ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بس که ز صهبای هوس بیخود و مستمبیرون شده سر رشته ادراک ز دستم
۲
در معرکه نفس بسی پای فشردمبفریفت مرا عاقبت و داد شکستم
۳
هر لحظه پرستید و تبسم بنمایدخواهد که کند رو سیه از عهد الستم
۴
با فضل تو ای مفضل جان بخش خطا پوشپیوستم و از غیر تو امید گسستم
صفحهٔ ۱ از ۲