خلوتی با خالد نقشبندی
غزل شماره ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا خدا گواست ز دوریت ققنسموقت است کآتشت برد از جای چون خسم
۲
بی یاد رویت ار بزنم یک نفس، خدابندد چو مهره ششدر دور مسدسم
۳
پرسش نکردیم توبه غفلت، گمان مبرشرمنده تلطف آن روح اقدسم
۴
من بی وفا و غافل و سرکشم نیم، ولیحیران کار گنبد وچرخ مقرنسم
صفحهٔ ۱ از ۲