خلوتی با سلطان باهو
شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قلب مومن مراة الرحمن یقینجز جمالش را مبین در وی یقین
۲
ما سوایش جمله، از خود دور کنتا جمالش را به بینی بالیقین
۳
گر به بینی غیر حق ناچیز دانزنگ زده آئینه مانده بالیقین
۴
زنگ از دل دور کن صیقل بزنلایزل لاصیقل آمد بالیقین
صفحهٔ ۱ از ۲