خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو چمن پیش اعتدال تو پست استروی تو بازار آفتاب شکسته‌ست
۲
شمع فلک با هزار مشعل انجمپیش وجودت چراغ بازنشسته‌ست
۳
توبه کند مردم از گناه به شعباندر رمضان نیز چشم‌های تو مست است
۴
این همه زورآوری و مردی و شیریمرد ندانم که از کمند تو جسته‌ست
صفحهٔ ۱ از ۳