خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۳۳ - در مدح اقصی القضاه رکن الدین صاعد
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی یارم ز آفتاب اکنون نکوتر می‌شودتا به گرد ماه از مشک چنبر می‌شود
۲
مرکز شمشاد او از لعل و یاقوت آمده‌ستپر او ز دیبای او از مشک و عنبر می‌شود
۳
خانه دل از رخ خوبش شود روشن همیعالم جان از سر زلفش معطر می‌شود
۴
سرو بین کز رشک قدش کشتی‌اش بر خشک ماندگل نگر کز شرم رویش در عرق تر می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۱۴