خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۳۴ - در مدح ارسلان بن طغرل
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی او تشویر ماه آسمانی می‌دهدقد او تعلیم سرو بوستانی می‌دهد
۲
هندوی زلفش گر رقص ورد س طرفه نیستتا ز جام لعل آن لب دو ستکانی می‌دهد
۳
آتش رویت چرا داری دریغ از آن کسیکو شرروار از غمت جان در جوانی می‌دهد
۴
چشم بدسازت مرا در بی‌نوایی هر زمانگوشمالی آنچنان سوزان که دانی می‌دهد
صفحهٔ ۱ از ۹