خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذیل طلب نیافته دست یقین مابگرفت دست عشق سر آستین ما
۲
شد آستین عشق بدامان معرفتپیوسته از تحقق حق الیقین ما
۳
از معرفت کشید بسر منزل فنادر فقر بود منزلت ماء و طین ما
۴
بعد از فنا تجلی توحید حق بدلنازل شد از تنزل روح الامین ما
صفحهٔ ۱ از ۳