خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۱۳ - در منقبت حضرت حجه عصر عجل الله تعالی فرجه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن زلف باز دولت خورشید زیر بالشهندوی سایه پرور در زیر زلف و خالش
۲
کی آفتاب گویم روئی که بر نتابدخورشید آسمانی با ابروی هلالش
۳
از فرط خوبروئی زد راه عقل پیرمطفلی که نیست بیرون از هفت و هشت سالش
۴
میمست غنچه او جان پای بند میمشدالست طره او دل دستگیر دالش
صفحهٔ ۱ از ۱۸