خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۱۵ - در تهنیت عید مولود ناصر الدینشاه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یکی مراست به مشکوی از سعادت حالبتی چهارده ماه و مهی چهارده سال
۲
دو خال بر دو لبش چون دو هندوی مقبلدو زلف بر دو رخش چون دو جادوی محتال
۳
به قد چو سروی و سروی چو ماه سیمین‌بربه رخ چو ماهی و ماهی چو لاله مشکین خال
۴
چنانکه خامهٔ مانی و رندهٔ آزرنبسته‌اند بدین خوب طلعتی تمثال
صفحهٔ ۱ از ۹