خلوتی با دقیقی
شمارهٔ ۳
ابیات پراکنده
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برخیز و برافروز هلا قبلهٔ زردشتبنشین و برافکن شکم قاقم بر پشت
۲
بس کس که ز زردشت بگردیده، دگر بارناچار کند روی سوی قبلهٔ زردشت
۳
من سرد نیابم که مرا ز آتش هجرانآتشکده گشتهست دل و دیده چو چرخشت
۴
گر دست به دل برنهم از سوختن دلانگشت شود بیشک در دست من انگشت
صفحهٔ ۱ از ۲