خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۱
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنم که از ضمیر منست انور آفتابزان برندارد ازقدم من سر آفتاب
۲
کردندی از ثوابتش افلاک سنگسارگر دست و پای من بفتادی گر آفتاب
۳
خورشید ملک دانشم و بر معاینمالفاظ عاشقند چو هندو بر آفتاب
۴
در لفظ بد نگنجد، بکر ضمیر مناز صبح میکند کندار چادر آفتاب
صفحهٔ ۱ از ۱۴