→ دیوان اشعارابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی
قصاید
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱آنم که از ضمیر منست انور آفتاب←شمارهٔ ۲ترسم که بس که می کنم از درد اضطراب←شمارهٔ ۳خوش در نگار بسته دگر نوبهارست←شمارهٔ ۴ای از سپاه خط تو خورشید در حصار←شمارهٔ ۵گذشت آن که روی لاله خیمه بر گلزار←شمارهٔ ۶چنان گریستم از درد دوری دلبر←شمارهٔ ۷غمم نمی رود از دل به گریه بسیار←شمارهٔ ۸زهی ز خوی تو بر باد داده جان آتش←شمارهٔ ۹ای زخط بگرفته خورشید رخت در بر هلال←شمارهٔ ۱۰گرفتم آینه تا بنگرم حقیقت حال←شمارهٔ ۱۱ز روزگار ندیدم دمی فراغت بال←شمارهٔ ۱۲زهی ز غیرت ابروت دلشکسته هلال←شمارهٔ ۱۳زبس که ریختم از دیده خون دل بیرون←شمارهٔ ۱۴اشک نبود این که می بارم ز روز تار من←شمارهٔ ۱۵ز جور دل که هیچ کس مباد چنین←شمارهٔ ۱۶بیابیا قدمی نه چو گل به صحن چمن←شمارهٔ ۱۷شد چنان گرم جهان ز آمدن تابستان←شمارهٔ ۱۸ای مکان پاسبانانت فراز آسمان←شمارهٔ ۱۹باد نوروز آمد و آورد بوی یاسمین←شمارهٔ ۲۰از بس که گریه کردم و از بس کشیدم آه←شمارهٔ ۲۱باز این منم گذاشته در کوی یار پای←شمارهٔ ۲۲زبس که یافت دلم لذت گرفتاری←شمارهٔ ۲۳زهی نگاه تو سرگرم مردم‌آزاری←شمارهٔ ۲۴دامنم دریای خون زین چشم خون پالاستی←شمارهٔ ۲۵من آن چه می کشم از جور چرخ مینایی←