خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۳
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش در نگار بسته دگر نوبهارستگل رنگ کرده باز به خون هزار دست
۲
آب از نگار رنگ برد وین عجب که گلاز آب ابر بسته چنین در نگار دست
۳
از حرص چیدن گل شاید که در چمنروید به جای سبزه از مرغزار دست
۴
ز آبی که ابر بر رخ گل زد سپیده دمشستست نوبهار ز صبر و قرار دست
صفحهٔ ۱ از ۱۱