خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۲۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بس که گریه کردم و از بس کشیدم آهطوفان آب و آتش ماهی گرفت و ماه
۲
در انتظار آن که برآرم دمی به کامچشمم سفید گشت که روی هنر سیاه
۳
طوفان غصه چند توان خورد کاشکیگرداب گریه کشتی عمرم کند تباه
۴
از هم نفس کناره گزیدم که دیده امیاران هم نفس چو نفس جمله عمرکاه
صفحهٔ ۱ از ۵