خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۲۵
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من آن چه می کشم از جور چرخ میناییگمان مبر که بود چرخ را توانایی
۲
به صنف صنف خلایق معاشرت کردمچه روستایی و چه شهری و چه صحرایی
۳
دو یار یک دل اگر در زمانه می بینمخدای را نپرستیده ام به یکتایی
۴
ز روزگار من آن می کشم که کس مکشادبه محض تهمت دانشوری و دانایی
صفحهٔ ۱ از ۵