خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی آن باده در افکند به پیمانه ماکه چه سیماب برقص آمده کاشانه ما
۲
چند غواص بری رنج بعمان پی درطلب از قلزم دل گوهر یکدانه ما
۳
هر که مجنون شود از شور و هوای لیلیچون فلاطون بود او عاقل و فرزانه ما
۴
شمع روی تو بود آفت پروانه جانآتش طور نسوزد پر پروانه ما
صفحهٔ ۱ از ۳