→ اقبال لاهوریاقبال لاهوری
اقبال لاهوری
جاویدنامه
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
بخش ۴۱ - نوای طاهرهگر به تو افتدم نظر چهره به چهره رو به رو←بخش ۴۲ - زنده رود مشکلات خود را پیش ارواح بزرگ میگویداز مقام مؤمنان دوری چرا←بخش ۴۳ - نمودار شدن خواجهٔ اهل فراق ابلیسصحبت روشندلان یک دم ، دو دم←بخش ۴۴ - نالهٔ ابلیسای خداوند صواب و ناصواب←بخش ۴۵ - فلک زحل ارواح رذیله که با ملک و ملت غداری کرده و دوزخ ایشانرا قبول نکردهپیر رومی آن امام راستان←بخش ۴۶ - قلزم خونینآنچه دیدم می نگنجد در بیان←بخش ۴۷ - آشکارا می شود روح هندوستانآسمان شق گشت و حوری پاک زاد←بخش ۴۸ - روح هندوستان ناله و فریاد می کندشمع جان افسرد در فانوس هند←بخش ۴۹ - فریاد یکی از زورق نشینان قلزم خونین«نی عدم ما را پذیرد نی وجود←بخش ۵۰ - آن سوی افلاک مقام حکیم آلمانی نیچههر کجا استیزه ی بود و نبود←بخش ۵۱ - حرکت بجنت الفردوسدر گذشتم از حد این کائنات←بخش ۵۲ - قصر شرف النساگفتم این کاشانه ئی از لعل ناب←بخش ۵۳ - زیارت امیر کبیر حضرت سید علی همدانی و ملا طاهر غنی کشمیریحرف رومی در دلم سوزی فکند←بخش ۵۴ - در حضور شاه همدانزنده رود←بخش ۵۵ - صحبت با شاعر هندی برتری هریحوریان را در قصور و در خیام←بخش ۵۶ - حرکت به کاخ سلاطین مشرقنادر ، ابدالی ، سلطان شهید ←بخش ۵۷ - نمودار میشود روح ناصر خسرو علوی و غزلی مستانه سرائیده غائب میشود«دست را چون مرکب تیغ و قلم کردی مدار←بخش ۵۸ - پیغام سلطان شهید به رود کاویریحقیقت حیات و مرگ و شهادت ←بخش ۵۹ - زنده رود رخصت میشود از فردوس برین و تقاضای حوران بهشتیشیشهٔ صبر و سکونم ریز ریز←بخش ۶۰ - غزل زنده رودبه آدمی نرسیدی ، خدا چه می‌جویی←بخش ۶۱ - حضورگرچه جنت از تجلی های اوست←بخش ۶۲ - خطاب به جاویدسخنی به نژاد نو ←
→ صفحهٔ قبل۲ از ۲