خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارب این چاک گریبان ز چه باشد گل راچیست آیا سبب آشفتگی سنبل را
۲
خویش را بس که دلیرانه زدم بر دریالرزه چون موج بر اندام فکندم پل را
۳
گل فرستاده به من تا کند آزار مرامی روم تا که زنم بر سر دشمن گل را
۴
از گرفتاری من خاطر آن گل جمع استرشته، مغز قلم پا بود این بلبل را
صفحهٔ ۱ از ۲