خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما راست ای سرآمد لیلی نگاه‌هااز هر نگه به وادی وصل تو راه‌ها
۲
از حیرت تو چون صف مژگان به دور چشممانده است خشک بر لب ما فوج آه‌ها
۳
بر خاک جلوه‌گاه تو ای شمع بزم قدسپروانه‌وار گرم تپیدن نگاه‌ها
۴
توحید را وجود فلک‌ها دلیل بساستاده بی‌ستون ز که این بارگاه‌ها؟
صفحهٔ ۱ از ۲