خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امشب فزود دل ز طپش جوش دیده راگردیده دامن آتش خس پوش دیده را
۲
بالد طراوت از گل رخسار او به خویشپر کرده سیر غبغبش آغوش دیده را
۳
خودداری از نگاه من امشب مدار چشمحیرانیم ربوده زبس هوش دیده را
۴
موج سرشک پرده در راز عاشق استبر دل بریز ساغر سر جوش دیده را
صفحهٔ ۱ از ۲