خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوز دل در غم عشق تو گواه است مراسینه فانوس صفت منبع آه ست مرا
۲
شب هجر تو نظرباز خیالت باشمدل چون آینه لبریز نگاه ست مرا
۳
هست سرو ازدن از کار جهان تاج سرمترک اسباب هوس ترک کلاه ست مرا
۴
عیشم از فکر سخن بسکه به تلخی گذردهر شب وصل بتان روز سیاه ست مرا
صفحهٔ ۱ از ۲