خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی او به دیده گرد کند شیشه ریزهادر دل خزیده گرد کند شیشه ریزها
۲
دل تا رمیده گرد کند شیشه ریزهااز بس تپیده گرد کند شیشه ریزها
۳
مینای دل شکسته زخارای بی غمیتا آرمیده گرد کند شیشه ریزها
۴
در راه توسن تو دل نازک ست فرشهر جا دویده گرد کند شیشه ریزها
صفحهٔ ۱ از ۲