خلوتی با سعدی
بخش ۱ - سر آغاز
باب دوم در احسان
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر هوشمندی به معنی گرایکه معنی بماند ز صورت به جای
۲
که را دانش و جود و تقوی نبودبه صورت درش هیچ معنی نبود
۳
کسی خسبد آسوده در زیر گلکه خسبند از او مردم آسوده دل
۴
غم خویش در زندگی خور که خویشبه مرده نپردازد از حرص خویش
صفحهٔ ۱ از ۵